نمایشگاه کتاب تهران 89

به نقل از سایت نمایشگاه کتاب :

"نمایشگاه بین المللی کتاب تهرن با 23 دوره برگزاری یکی از معتبرترین نمایشگاه های بین المللی در سراسر جهان است. حضور بیش از 2 هزار ناشر داخلی و 1700 ناشر خارجی و بازدید بیش از 4 میلیون نفر از این نمایشگاه،  اعتبار فوق العاده ای به آن بخشیده است."
 

واقعا خنده داره که نمایشگاه کتاب ما در ایران "یکی از معتبرترین نمایشگاه های بین المللی در سراسر جهان" باشد.

نمی دونم نمایشگاه کتاب واقعا چی داره که انقدر مردم میان برای دیدن؟ آیا واقعا انقدر کتاب های خوب و نایاب در اونجا وجود داره؟ اصلا با چه استانداردی برگزار میشه ؟ یا به جز سایت نمایشگاه کدام مرجع جهانی نمایشگاه کتاب رو معتبر ترین اعلام کرده؟

برخی از خصوصیات این نمایشگاه به اصطلاح بین المللی :

عوامل محیطی :

1 - فضای نا مناسب و پر از گرد و خاک.

2 - عدم وجود تهویه و کولر در این هوای گرم.

3 - عدم وجود مواد غذایی مناسب.

4 - عدم وجود سرویس بهداشتی مناسب.

5 - منظره کلی نا مناسب.

6 - حضور چشم گیر نیروهای گشت ارشاد.

کتاب ها :

1 - در مورد کتاب ها اولا تمامی کتاب های نمایشگاه در کتاب فروشی های انقلاب موجود است.

2 - 70% کتاب ها مذهبی بوده و بقیه به ترتیب "کمک آموزشی - کودک و کتب خارجی" است.

3 - کتب داخلی و خارجی در حجم وسیعی سانسور شده اند.

4 - بسیاری از غرفه ها کتاب های به فروش نرفته را برای فروش به مخاطبان شهرستانی به نمایشگاه آورده اند.

5 - 10% تخفیف نمایشگاه کتاب هم نهایتا به کرایه رفت و آمد و خرید آب و غذا اختصاص پیدا می کند.

حال با این همه غرفه ، مبلغی که ناشرین و غرفه داران پرداخت می کنند به کجا می رود؟ چگونه می شود که بعد از چندین سال برگزاری نمایشگاه در مصلی هیچ پیشرفتی در کیفیت نمایشگاه بوجود نیامده است؟

هرچند این رویه در نمایشگاه بین المللی نیز به همین ترتیب است و هیچ پیشرفتی وجود ندارد اما در نمایشگاه بین المللی زیر ساخت ها و عوامل محیطی به مراتب مناسب تر از نمایشگاه کتاب در مصلی است.

 و از نگاهی دیگر :

نمایشگاه یا بازار مکاره کتاب؟

نمایشگاه کتاب تهران با پیشینه ۲۱ دوره برگزاری از هیچ حیث قابل رقابت با همتایان خارجی خود نیست. این نمایشگاه که در واقع فروشگاه بزرگی از کتاب است در عمل تبدیل به مکانی مکاره شده برای نجات مالی ناشران در حال احتضار ایران. این نمایشگاه سعی دارد جای خالی فروشگاههای بزرگ و چند طبقه کتاب و محصولات فرهنگی در کشورهای پیشرفته را در ایران پر نماید. فروشگاههای بزرگی که اصل احترام به مشتری را با فراهم کردن کلیه امکانات لازم برای ایجاد محیطی فرح بخش و دلنشین و فرهنگی دنبال میکنند و دست کتابخوان را برای انتخاب هر نوع کتابی باز میگذارند. ولی متاسفانه در ایران تجربه برگزاری ۲۱ نمایشگاه نه تنها به کار مجریان تازه کار و فصلی و بی ثبات دولتی نمی آید بلکه هر سال دریغ از پارسال. دولتی و سیاسی کردن کامل نمایشگاه، بهره برداری های تبلیغاتی و سیاسی به جهت حضور مردم، نوآوریهای تهوع آور و بدون کارشناسی در برگزاری نمایشگاه در یک مکان غیر کاربردی برای این نمایشگاه، عدم رعایت ایمنی های لازم برای بازدیدکنندگان و محصولات فرهنگی موجود در نمایشگاه، عدم رعایت حقوق شهروندان در ایجاد بسترهای لازم رفاهی و بهداشتی و بسیاری از دیگر موارد، این نمایشگاه را به یکی بدترین برگزاریهای ادوار مختلف عمر این نمایشگاه بدل کرده است. در کنار همه اینها ممیزی و جمع آوری توهین آمیز کتابهای چاپ شده و مجوز دار از سطح نمایشگاه، این نمایشگاه را نسبت به دیگر نمایشگاههای کتاب در دنیا مثتثنی کرده است.
 

 به همه این مشکلات نمایشگاه کتاب در ایران باید یک موضوع تکراری دیگر را هم اضافه کرد و آن اینکه برگزاری نمایشگاه در مصلای تهران به سبب نداشتن زیرساختهای لازم عملا مدت دو هفته است که زمینه های آزار ساکنین و شرکت های اطراف این محل را فراهم کرده است. ترافیک سنگین، آلودگیهای صوتی و بصری، ازدحام جمعیت، کمبود وسائل نقلیه عمومی نیز از دیگر پیامدهای برگزاری نمایشگاهی است که باید در درجه اول واجد فضایی آرام و فرهنگی باشد.